Doneer-Dwang

ik zette op twitter en bluesky dat ik misschien maar eens iets moest doen aan het fenomeen dat ik aan elke doneerverzoek die ik online zie “moet” toegeven. En dat wil ik even uitleggen.

Het woord dat belangrijk hier is is “moet” natuurlijk weet ik dat iedereen vrij staat te geven wat hij of zij wil en zelfs vrij is helemaal niks te doen maar ik ben daar de laatste tijd niet helemaal vrij in.

Vanuit mijn dwangstoornis voel ik me snel schuldig als ik naar mijn regels niet goed genoeg handel, die regels zijn vaak vrij streng naar mij toe (vooral als je ze vergelijkt met hoe ik denk anderen zouden moeten doen) en veranderlijk. Het natuurlijk verloop van die regels is dat ze doorgaans strenger en beperkende worden door de tijd heen. Mijn dwang is vooral het gevoel dat ik geen goed mens ben en het schuldgevoel dat daaruit voortvloeit. De laatste tijd begon ik me steeds meer schuldig te voelen voor het geld dat ik krijg en heb omdat ik er in wezen niks voor doe om het te verdienen. En ik zag vooral op sociale media dat anderen het geld goed kunnen gebruiken dus het zou egoïstisch van me zijn om het allemaal zelf te houden. Wanneer ik zag dat iemand anders geld nodig had begon het stemmetje in mijn hoofd te zeggen dat ik moest helpen, dat ik geen goed mens zou zijn om dat niet te doen en eigenlijk moet het ook nog hartelijk gaan, ik zou alleen maar blij moeten zijn om anderen te helpen en elk twijfel zorgde voor meer schuld.

Toen werd het iets erger doordat een beetje geven eigenlijk ook niet meer mocht, het moest steeds meer en het liefst anoniem want anders deed ik het alleen maar om positieve aandacht te krijgen, om anderen te laten zien hoe goed ik wel niet was en dat is niet puur.

Ik leef van een bijstandsuitkering en ik denk dat iedereen wel weet dat, dat niet heel veel is en dat je maar een kleine buffer mag hebben. Ik heb dus niet echt de ruimte om grote bedragen geld weg te geven maar zelfs dit opschrijven geeft schuldgevoel, anderen hebben nog minder dus natuurlijk moet ik helpen, ik heb het nog best goed gegeven de situatie.

Dit kan op twee manieren lopen, of ik stel perken aan de dwang zodat het niet steeds erger wordt of ik raak echt in de problemen. Ik gok dat mijn dwang pas tevreden is als ik echt niks meer heb of in de schulden zit. Wat ook een beetje meespeelt is de gedachte dat als ik hierdoor in de problemen kom anderen mij wel heel dom gaan vinden en dat het dan mijn eigen schuld is.

Ik weet nog niet precies hoe ik het ga beperken, een mogelijkheid zou zijn om een maximaal bedrag met mezelf af te spreken, per donatie of totaal in een maand. Wat ook kan is niks meer geven voor een tijd.

Voor de mensen die geld hebben ontvangen van mij, ik wil het niet terug en schuldgevoel hoef ook niet, het was ondanks dat mijn motivatie niet helemaal goed was mijn eigen beslissing het te geven en je verdiend het zeker. Ook heb ik nog geen problemen, het beperken is echt om te voorkomen en dat ik merk dat het steeds erger wordt.