gedicht (zonder titel)

Als een blad, Losgerukt van alles dat bekend is Laat ik me dragen, door opkomende storm. Dwarrelend, dwalend Vliegend tot de wind weer wegvalt.

Binnenin (gedicht)

Er dwalen boze woorden tussen de stille momenten van mijn brein ze dwingen zich naar buiten blijven hangen aan het puntje van mijn tong en draaien zich weer om.  …

tijd

het kan struikelen over elke seconde of voorbij racen zonder opgemerkt te worden het kan open wonden helen of koudvuur doen uitbreiden maar het is altijd aanwezig het telt de…

helden

mijn helden zijn gewone mensen die niet vliegen maar lopen desnoods op sokken die telkens weer uit bed komen terwijl het lood ze in de weg zit die stevig blijven…