kassagesprekjes

ik merk dat ik (na jaren eindelijk) steeds wat beter wordt in het voeren van kassagesprekjes, ik beantwoord de vragen die ik al verwachte vriendelijk, kijk de man of vrouw kort aan als de vraag gesteld wordt. Soms maak ik zelfs een luchtige opmerking als ik bijvoorbeeld weer eens aan het stuntelen ben met mijn betaalpas. Ik denk dat ik in die momenten normaal lijk, helemaal zeker ben ik het niet maar denk dat sommige die mij helpen niet eens denken dat ik wat vreemd ben.

Deze gesprekjes zijn kort, bijna standaard en zakelijk dus de omstandigheden zitten me dan erg mee waardoor ik even leuk mee kan doen. Dat ik daarna een diepe zucht sla van opluchting dat ik er weer door ben gekomen zien zij niet, ook niet dat ik het gesprek nog even naloop in mijn hoofd en mezelf voor het hoofd sla als ik denk dat ik misschien toch iets anders had moeten reageren.

En hoewel ik best prettig vind dat ik bijna normaal kan doen bij zulke gesprekjes, verschuil ik me ook achter een ander als er iemand bij is die het beter kan dan ik.

1 Comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s