angst

Niet te genezen

het is niet dat ik het niet wist maar elke keer dat het me verteld wordt blijft het naar, geen van mijn problemen zijn te genezen, ik moet er mee leren omgaan.

Het roept zeer veel weerstand bij me op als het gaat om mijn angsten en dwang, “ik wil dat ze weg gaan” zei ik bijna kinderlijk “vanzelf?” vroeg hij “ja”zei ik met wat enthousiasme. “dat is een sprookje” was het antwoord “daar mag je best over fantaseren maar moet weten dat je aan het fantaseren bent”.

Ik weet dat het zo is maar wil het eigenlijk niet horen, het verpest zoveel goeds dat ik zijn aanwezigheid niet wil tolereren, ik wil best vechten maar het moet weg, helemaal weg en wel NU.

Het laat me dingen denken die ik niet wil denken en dingen voelen die ik niet wil voelen, ik kan me geen toekomst voorstellen waarin dat ok is. Maar het is me wel duidelijk dat het waarschijnlijk nooit echt weg gaat, het kan minder worden maar genezen zal ik niet.

Misschien wordt dat wel het werkelijke doel, een weg naar een toekomst waarin deze dingen nog steeds bestaan en dat het dan ok is dat het bestaat. Dat ik niet contant hoef te vechten om ze uit mijn hoofd te verbannen maar zo gewoon mogelijk mijn leven leiden ondanks alle rotzooi in mijn hoofd.

Ik vindt het nog (te) moeilijk dat doel te stellen en dan er niet overheen te schreeuwen “nee het moet weg” het is nog zo heftig en overspoelend, misschien als het wat beter gaat dat ik kan zeggen “oké het mag er zijn”.

Discussion

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s