huishoudelijke hulp

Na jaren proberen met ondersteuning is er een knoop doorgehakt, ik heb (nog) meer hulp nodig. Dit keer niet iemand die naast me staat en me probeert aan te sturen maar iemand die het voor mij gaat doen. Het bruist in tegen alles wat ik wil maar het gaat niet, het lukt mij niet om het huishouden zelf bij te houden. Met ondersteuning kan ik wat dingen oppakken maar er blijft zoveel liggen en dat stapelt dan weer. Mijn huidige begeleidster is anders dan de vorige, ze staat me namelijk niet toe in de struisvogelstand te schieten maar blijft benoemen, confronteren en vorige week knapte ik.

Ik raakte gefrustreerd, overvraagd en reageerde bozig, zei dat ik niet meer kon en zette haar buiten de deur. Dat is geen goede reactie maar helaas reageer ik niet altijd even goed.

Ze had eerder al aangegeven dat huishoudelijke hulp misschien nodig was maar ik kon dat niet accepteren, ik wou het zo graag zelf kunnen, ik vond dat ik het zelf moest kunnen. Ik zou liegen als ik zou zeggen dat ik het nu helemaal geaccepteerd heb en dat het nu ok is, mijn gevoel schreeuwt nog steeds NEE maar nu moet verstand even de baas zijn.

Waarom lukt het niet ? Denk dat het antwoord tweevoudig is, energieniveau en executief functioneren, ze zijn in technische termen beide prut.

Ik weet niet of ik minder energie tot mijn beschikking heb dan de meeste mensen maar ben wel zeker van dat veel ervan wordt weggevreten door angst waardoor ik niet echt wat hoef te doen om wel moe te worden. Ook kost sociale interactie mij meer dan ik graag zou willen, hoewel ik die interactie wel nodig heb om gelukkig te zijn.

Executief functioneren is wat denken omzet in doen en dat doet het bij mij iets te vaak gewoon niet, en dan doe ik niet wat ik weet dat wel moet en zelfs hoe het moet. Dit kan op ongemotiveerd zijn lijken en daarbij helpt niet dat ik struisvogel ga spelen en niet eens meer wil zien dat er een probleem is, waardoor ik nog ongemotiveerde lijk maar het lukt gewoon echt niet.

We hebben echt alles geprobeerd om dit op te lossen, de laatjes met tools zijn leeg en het lukt nog niet. Ik ben moe van proberen, vechten en tegen de zelfde muren oplopen dus gun me dat ik dit deeltje van het gewone leven dat ik door iemand kan laten overnemen ook laat overnemen. Ik ga niet lui bij de pakken neer zitten want er zijn nog genoeg deeltjes die ook veel moeite kosten en ik echt zelf moet doen. Hopelijk kan ik het mezelf ook gunnen en accepteren, in de loop van de tijd.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s